[صفحه اصلی ]   [ English ]  
بخش‌های اصلی
اصول اخلاقی انجمن::
آشنایی با انجمن::
بروشور انجمن::
عضویت در انجمن::
بانک اطلاعاتی اعضای انجمن::
اخبار رویدادها::
سخنرانی های انجمن::
گزارش سخنرانیهای انجمن ::
خبرنامه ها::
فصلنامه علمی انجمن::
نشانی تارنمای فصلنامه اخلاق در علوم و فنّاوری::
بخش آموزش::
معرفی کتاب::
لغتنامه اخلاق::
شعب انجمن::
کمیته‌های انجمن::
خبر نامه های الکترونیکی انجمن::
مراکز و منابع مرتبط::
تسهیلات پایگاه::
برقراری ارتباط::
صفحه اصلی انجمن::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
آخرین مطالب بخش
:: کنگره بین المللی اخلاق در علوم و فنّاوری
:: سخنرانی فصل تابستان انجمن اخلاق شعبه همدان سال 1394: رابطه علم و اخلاق با سخنرانی حمید خاورزمینی
:: سخنرانی فصل بهار انجمن اخلاق شعبه همدان سال 1394: اخلاق ورزی در زمانه عسرت با سخنرانی اردشیر منصوری
:: استان همدان
..
آخرین مطالب سایر بخش‌ها
..
:: سخنرانی دکتر مهدی بهادری نژاد ::

  اخلاق مهندسی

 

  در دهمین نشست علمی انجمن ایرانی اخلاق در علوم و فناوری که هفتم اسفند ماه سال 1385برگزار شد، آقای دکتر مهدی بهادری­نژاد استاد دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف و عضو پیوسته انجمن سخنان مبسوطی با موضوع (اخلاق مهندسی) ایراد نمودند که در پی می­آید.

 

  چکیده

  در طول تاریخ مهندسان توانسته­اند با استفاده از کشفیات و یافته­های علمی و با ابتکار و خلاقیت خود مسائل مختلف مربوط به سلامت و بهداشت، درمان، آموزش، کشاورزی، مسکن، حمل و نقل و غیره را حل کنند و در نهایت آسایش و رفاه بیشتری را برای مردم فراهم کنند. همزمان با این فعالیتها، مهندسان نیز توانسته­اند جنگ افزارهای فراوانی را خلق کنند تا استفاده­کنندگان از آنها بتوانند در زمان کوتاهتری انسانهای بیشتری را از بین ببرند و یا بیمار کنند. همراه با هر دو نوع فعالیت یاد شده فعالیت­های مهندسی همراه با تخریب و آلوده­سازی محیط­زیست و اتلاف منابع طبیعی بوده است. در حالی که مهندسان می­توانند همچنان از قدرت خلاقیت و ابتکار خود استفاده نموده، مسائل مختلف را حل کرده و رفاه و آسایش بیشتری را برای خود و مردم فراهم کنند، ولی برخورداری از اخلاق مهندسی است که باعث می­شود مهندسان خود کنترل­کننده فعالیتهای خود شده و در نهایت حافظ منافع جامه انسانی و سلامت محیط­زیست باشند. برخورداری از ارزشهای انسانی و اخلاق مهندسی می­تواند برای مهندسان آرامش خاطر، رضایت باطن و در نهایت شادی وافر بیافریند که هدف نهایی زندگی اینان در روی زمین است. ما برای شاد زیستن زاده شده­ایم و می­توانیم با محبت ورزیدن بی­توقع و خدمتگزاری بی­ریا و پیشه کردن تقوی، شادی طول عمر خود را بیشینه کنیم. برخورداری از اخلاق می­تواند برای مهندسان علاوه بر رفاه و آسایش مادی، رضایت باطن و آرامش خاطر یا شادی وافر بیافریند.

 

  مقدمه

  رفاه و آسایش مادی کنونی بشر مرهون فعالیتهای مهندسی است. می­توانیم به اطراف خود نگاه کنیم و به خدمات ارزشمند مهندسان واقف شویم. پیشرفت در طراحی، ساخت، تولید و استفاده از جنگ­افزارهای مختلف نیز مرهون فعالیتهای مهندسی است. فعالیت­های مهندسی از یک سو باعث کشتار انسان­های بیشتر و آلوده­سازی بیش از حد محیط­زیست و هدر رفتن منابع و ذخایر روی زمین شده است. آیا مهندسان می­توانند در حالی که همچنان از ابتکار و خلاقیت خود در حل مسائل استفاده می­کنند با رعایت ضوابطی اقدام به از بین بردن درد و آلام انسان­ها نموده، محیط­زیست را پاک کرده و رفاه و آسایش بیشتری را برای انسان­ها فراهم کنند؟ سؤال این است که رفاه، آسایش و توسعه مادی برای چه منظوری است و حضور در رقابتی فرسایشی، فزاینده و پرپیچ و خم زندگی که هر روز دشوارتر می­گردد برای چیست؟ آیا مهندسان فقط برای اعتلای فناوری باید تلاش کنند و وسایل و لوازم رفاه مادی و جسمانی را به منظور لذت بیشتر تولید و فراهم کنند؟ آیا علم، تکنیک و فناوری با شتابی که دارد و بر هر چیز توانائی دسترسی و تصرف پیدا می­کند، بدون اینکه با حکمت، خرد، فضیلت، اخلاق و معرفت انسانی پرورش یابد ما را به هدف نزدیک می­کند؟

  مهندس کیست؟

  مهندس کسی است که ابتکار به خرج می­دهد و می­آفریند و اختراع می­کند. یعنی هم آراینده و هم آفریننده و هم سازنده است. با گسترش مرزهای مهندسی و ایجاد تخصص­های مختلف،‌ حوزه خدمات و مشاغل مهندسی بسیار وسیع گردیده و مسئولیت آنها سنگین­تر شده است. با جمع­بندی آراء و تعاریف مختلف می­توان دریافت که مهندسی توانایی انسان در انتخاب، طراحی، برنامه­ریزی، راهبردی، آینده­سازی و نوآوری است. این توانائی در تولید غذا و سایر محصولات کشاورزی، در ساخت، تولید، بازسازی و نگاهداری دستگاه­ها، ابزارها، بناها، داده­ها و کلیه نیازهای ابزاری جوامع انسانی با استفاده و دگرگون­سازی طبیعت بوده است. این فعالیت­ها با بهره­گیری از مواد و انرژی و با پشتوانه دانایی از علوم تجربی و انسانی و با توجه به حفاظت از محیط­زیست ودر راستای منافع جامعه جهانی انجام می­گیرد.

  بزرگترین دستاوردهای مهندسی در قرن بیستم

  آکادمی ملی مهندسی ایالات متحده امریکا ( NAE ) با همکاری اتحادیه انجمن­های مهندسی آن کشور بزرگترین دستاوردهای مهندسی در قرن بیستم را انتخاب نمودند. در 999، آکادمی مذکور از 60 انجمن حرفه­ای مهندسی آمریکا درخواست نمود تا به کمک متخصصین خود، بزرگترین دستاوردهای مهندسی در قرن بیستم را اعلام نمایند. در مجموع این مهندسین 105 دستاورد را انتخاب کردند. ملاک اصلی انتخاب، تأثیر دستاورد مورد نظر بر کیفیت زندگی بشر در قرن بیستم بود. جنگ­افزارها مورد توجه قرار نگرفتند. (کمیته انتخاب) آکادمی ملی مهندسی متشکل از خبرگان مهندسی در محافل علمی، بخش صنعت، دولت و طیف گسترده­ای از رشته­های مهندسی بود. از میان 105دستاورد معرفی شده، این کمیته 48 مورد را انتخاب و گروه­بندی نمود. برای مثال نوآوریهای خاص ساخت پل و جاده در گروه (بزرگراهها) گنجانده شدند، وتراکتور، کمباین وماشین شخم­زنی مجموعاً در گروه (کشاورزی مکانیزه) جای گرفتند. این گروه­بندی باعث شد تا تعداد دستاوردها به 28 مورد برسد.کمیته در دسامبر 1999 تشکیل جلسه داد و 20 مورد را به عنوان بزرگترین دستاوردهای مهندسی در قرن بیستم انتخاب نمود. آغاز هزاره جدید فرصتی فراهم می­آورد تا در عین نگریستن به آینده، به نبوغ بشر و ابداعات او در گذشته بنگریم. الکتریسیته، اتومبیل، تلفن، رادیو، تلویزیون، و رایانه چند نمونه از ابداعات مهندسین در قرن بیستم است.

  فهرست عناوین بزرگترین دستاوردهای مهندسی در قرن بیستم

  1. برق­رسانی ( Electrification )

  2. اتومبیل ( Automobile )

  3. هواپیما ( Airplane )

  4. منابع آب و توزیع ( Water Supply and Distribution )

  5. الکترونیک ( Electronics )

  6. رادیو وتلویزیون ( Radio and Television )

  7. مکانیزاسیون کشاورزی ( Agricultural Mechanization )

  8. رایانه ( Computer )

  9. تلفن ( Telephone )

  10.تهویه مطبوع و تبرید ( Air Conditioning and Refrigeration )

  11.بزرگراهها ( Highways )

  12.فضاپیما ( Spacecraft )

  13.اینترنت ( Internet )

  14.تصویرسازی رایانه­ای ( Imaging )

  15.لوازم خانگی( Household Appliances )

  16.فناوریهای بهداشت ( Health Technologies )

  17. نفت و فناوریهای پتروشیمی( Petroleum and Petrochemical Technologies )

  18. لیزر و فیبرهای نوری ( Laser and Fiber Optics )

  19. فناوریـهای هسته­ای ( Nuclear Technologies )

  20. مواد با کارایی بالا ( High-PerformanceMaterials )

  اخلاق

  اخلاق شامل صفاتی از انسان می­باشد، انسان کارهای مطابق و متناسب با این صفات را بدون تأمل و تفکر و دشواری انجام می­دهد. در حالی که اخلاق شامل صفات پسندیده و رذیله هر دو می­شود، منظور ما از اخلاق در اینجا صفات فاضله و نیکو و پسندیده است. منظور از اخلاق مهندسی تأمل درباره ابعاد اخلاقی مسائل و موضوعاتی است که به حرفه مهندسی مربوط می­شود.

  درباره اهمیت اخلاق می­توان نکات زیر را ذکر کرد:

  - انما بعثت لاتم مکارم الاخلاق (من برای تکمیل کردن مکارم اخلاقی مبعوت شده­ام) (حضرت محمد(ص))

  - تنها چیزی که می­تواند انسانیت انسان را شکوفا سازد و او را (شاد) نماید، اخلاق است.

  - تهذیب و تزکیه نفس، یا پرورش ارزشهای انسانی و برخورداری از اخلاق، ضروری است.

  - هدف نهایی در تهذیب نفس از رذائل و تکمیل آن به فضایل همانا وصول به خیر و سعادت است.

  - باید علاوه بر اندیشمند شدن اخلاقمند نیز بود.

  - اولین درس اخلاق و اولین درس خودسازی، خودشناسی است. تا ندانیم که هستیم و چه هستیم و چه می­توانیم باشیم در صدد رشد و تربیت خود برنخواهیم آمد.

  - هدف ازحقوق، تنها برقراری نظم اجتماعی و سعادت دنیوی است و هدف از اخلاق، شادی، سعادت و کمال دنیوی و ابدی انسان است.

  - برخورداری از اخلاق به انسان در تمام کارها، از جمله آموزش وتحقیق نشاط و شادی می­بخشد. محقق با نشاط می­تواند شاهکارها بیافریند، در حالی که پول فقط می­تواند کار ایجاد نماید و نه شاهکار.

  - یک محقق با اخلاق در دام بزرگ و خطرناک شهرت­زدگی گرفتار نمی­آید.

  - برخورداری از اخلاق یکی از عوامل گشایش در رزق و روزی و عدم آن باعث تنگدستی و فقر می­شود. در روایات مختلف چنین آمده است:

  · گنجهای رزق در اخلاق خوب نهفته است.

  · اخلاق نیکو موجب زیادت در روزی می­شود.

  · به درستی که انسان گاهی به دلیل انجام گناه (بدی اخلاق) از روزی مقرر خود محروم می­ماند.

  - عدم برخورداری از اخلاق باعث رفتارهای ناشایست انسان می­شود و علت اصلی محرومیت­های انسان اعمال و رفتارهای ناشایست خود اوست. قرآن چنین می­فرماید:

  - هر مصیبتی به شما رسد به سبب کارهایی است که کرده­اید و... (شوری-آیه30)

  - و اگر اهل شهرها و آبادیها ایمان می­آوردند و تقوا پیشه می­کردند (برخوردار از اخلاق بودند)، برکات آسمان و زمین را بر آنها می­گشودیم...(اعراف آیه96)

  - انسانهای برخوردار از اخلاق کسانی هستند که:

  · می­توانند بهترین دوست برای مردم باشند.

  · دیدن آنان انسان را به یاد خدا می­اندازد.

  · گفتارشان بر دانش انسان می­افزاید.

  · بودن با آنان در انسان آرامش خاطر و شادی می­آفریند.

  

  نکاتی درباره آموزش و پرورش اخلاق

  - در آموزش باید خودخواهی کاهش و علاقه به خدمتگزاری افزایش یابد.

  - آموزشی که باعث عروج معنوی انسان و پی بردن به حقیقت وجود نشود ارزشی ندارد.

  - آموزش باید در نهایت منجر به محبت­ورزی به همه بشود انسان بدون عشق پایین­تر از حیوان است.

  - ملتی رشد می­کند و شاد می­شود که در بین شاگردان ارزشهای صداقت، عشق و احترام به سایر انسانها پرورش یابد.

  - بستن سد و ذخیره آب پشت آن وقتی ارزش دارد که این آب برای آبیاری زمین­های تشنه و تولید برق مورد استفاده قرار گیرد. رفتن به دانشگاه و ذخیره دانش وقتی ارزش دارد که این دانش برای کمک به نیازمندان مورد استفاده قرار گیرد.

  - پی­بردن به حقیقت وجود مهمتر از پی­بردن به سایر رموز طبیعت یا کسب دانش است.

  - ما نباید وقت خود را صرف رفاه مادی بکنیم، بلکه زندگی حاوی خدمت و ایثار را پیشه کنیم.

  - منصفانه نیست در حالی که جهان بی­ریا و بدون انتظار به ما خدمت می­کند ما خودخواه باشیم و خدمتی نکنیم.

  - همانطور که غذا را لذت­بخش می­کنیم باید زندگی خود را نیز لذت­بخش کنیم. لذت زندگی در افکار خوب، عادات تمیز و اقدامات خوب‌، یا خلاصه ارزشهای انسانی است.

  - هیچ لذتی بالاتر از بی­نیازی از مادیات و بخشیدن و خدمتگزاری بی­ریا نیست.

  - آموزش واقعی را در یک دانشگاه می­توان به این ترتیب ارزیابی کرد که دانش آموختگان آن چقدر به بهبود زندگی مردم توجه دارند.

  - انسان تاج خلقت است و اخلاق درخشان­ترین جواهر این تاج.

  - آنچه را که داریم یا هر آنچه را که هستیم مرهون و مدیون جامعه می­باشیم. باید قدردانی خود را به جامعه از طریق خدمت به آن نشان دهیم.

  - در فرآیند آموزش، دانش باید به خرد و خرد به انسانینت تبدیل گردد و گرنه آموزش اتلاف وقت و انرژی و سرمایه­هاست.

  - در میان تمام فعالیتها، ارائه مؤثرترین خدمت بی­ریا به کسانی که بیشترین نیاز را دارند مهمترین کار است.

  

  

  اخلاق مهندسی

  با توجه به تنوع فعالیتهای مهندسی و کاملاً متفاوت بودن نتایج این فعالیت­ها، جوامع پیشرفته صنعتی، بویژه آمریکا، در دو دهه گذشته برآن شده­اند که به مسئله اخلاق در علوم و مهندسی بیشتر بپردازند بطوری که از طریق رعایت این اخلاق، مهندسان خود کنترل­کننده فعالیتهای خود باشند. میزان این توجه در تأسیس مراکز مربوط به اخلاق، سایت­های کامپیوتری، دایر کردن خط­های تماس برای مشاوره در امور مربوط یه اخلاق مهندسی، تدوین آئین­نامه­ها و انتشار مقالات و کتب فراوان درباره اخلاق در علوم و مهندسی کاملاً مشهود است. در ایران بهترین دانش­آموزان کشور رشته­های مهندسی را برای ادامه تحصیل خود انتخاب می­کنند. این دانشجویان پس از صرف حدود 8000 ساعت وقت و کسب معلومات مهندسی وارد بازار کار شده و با کسب درآمد بیشتر در حدود 40 سال فعالیت مهندسی، می­توانند زندگی مرفه­تری را برای خود و خانواده­شان فراهم نمایند. در فرآیند آموزش مهندسی، چه در ایران و چه در سایر کشورهای جهان، دانشگاه­ها در حقیقت روش دستیابی به رفاه و آسایش بیشتر را به جوانان می­آموزند .ولی این جوانان عمر مفید خود را پس از ترک دانشگاه چگونه صرف کنند و چه ضوابطی را در حین فعالیت خود بیشتر لذت برده و شادی بیشتری کسب نمایند؟ ما در انجام وظایف مهندسی خود به ضوابطی نیاز داریم که آن ضوابط را اخلاق مهندسی می­نامیم.

  مهندسان از نظر اخلاقی در سه بخش در رابطه هستند:

  اخلاق تکنیکی یا فنی که مربوط به تصمیمات فنی و علمی گرفته می­شود، اخلاق حرفه­ای که با سایر مهندسان، مدیران، کارمندان و کارگران مرتبط می­گردد و بالاخره اخلاق اجتماعی که مربوط به تعهدات ملی و میهنی و جامعه انسانی می­شود.

  چگونه و در کجا می­توان صاحب این خلقیات شد و یا از آن برخوردار گردید، و یا اینکه اصلاً ضرورتی دارد که یک مهندس که دروس داده شده را به خوبی یاد گرفته و حرفه مهندسی را خوب فرا گرفته اخلاق مهندسی را مراعات نماید؟ معتقدیم که رعایت اخلاق توسط مهندسان در کلیه فعالیتهای مهندسی ضروری است، نه تنها به خاطر اینکه این امر در دراز مدت منافع مادی بیشتری را برای آنان در بر خواهد داشت، بلکه این امر در راستای هدف زندگی که بیشینه کردن شادی و آرامش خاطر در طول عمر می­باشد قرار دارد. موضوع اخلاق در حرفه مهندسی را می­توانیم با مثال رانندگی و چراغ­های راهنمائی در چهارراه­ها مقایسه نمائیم .در ارتباط با رانندگی، باید مفهوم هریک از چراغ­های سبز و نارنجی و قرمز قبلا تعیین شده باشند و راننده بداند که در مقابل این چراغها چگونه باید رفتار کند. در ضمن می­بایست قوانینی نیز وجود داشته باشند که در صورت تخلف راننده از مقررات مربوط به چراغ­ها بگویند جریمه مربوطه چقدر و چگونه است. ولی با وجود این قوانین و مقررات راننده باید اخلاقاً و به خاطر رعایت حقوق دیگران و جلوگیری از رساندن ضرر و آسیب به خود و دیگران مقررات مربوط را مراعات نمایند. در مورد اخلاق مهندسی نیز چنین است. یک مهندس باید فراگیرد که در چه زمینه­هایی او می­تواند فعالیت کند، در چه زمینه­هایی نباید فعالیت داشته و آگاه باشد که در صورت فعالیت در زمینه­های ممنوع شده چه عواقبی برای او در پیش است. ولی از همه مهمتر این است که انسان مهندس از اخلاق مهندسی و از ارزشهای والای انسانی برخوردار باشد و خود ناظر و مراقب بر اعمال و افکار خویش در همه بخش­ها باشد. مقررات و فعالیتهای مجاز و غیرمجاز مهندسی را باید در دانشگاهها به دانشجویان یاد داد و جرائم مربوط به تخلفات را از طریق قوانین کشور مشخص نمود. ولی از همه مهم­تر این است که باید در دانشجویان مهندسی و مهندسان کشور ازرشهای انسانی پرورش داده شود. برخورداری از این ارزشهاست که می­تواند نه تنها به آسایش و رفاه مادی، بلکه از آن مهم­تر، به آرامش خاطر و رضایت باطن، و خلاصه به شادی دردراز مدت مهندسان بیانجامد.

  هدف و راه زندگی

  در فعالیت­های مهندسی اموری پیش می­آید که یک مهندس می­تواند منافع مادی زیادی را در مدت کوتاه کسب نماید و رفاه مادی خوبی را بدست آورد. آیا لازم است این فرد از این منافع مادی بگذرد و خود را ملزم به رعایت اخلاق نماید؟ در صورت رعایت اخلاق و ردکردن منافع مادی و رفاه زندگی چه چیزی عاید این مهندس می­شود؟ برای پاسخ به این پرسش­ها شایسته است قدری راجع به هدف و سپس راه زندگی بیندیشیم و رعایت اخلاق مهندسی را در راستای هدف و راه زندگی جستجو نمائیم.

  بحث خود را در این زمینه با این فرضیه شروع می­کنیم که ما برای شاد زیستن زاده شده­ایم، ما زنده هستیم تا شاد باشیم و این حق ماست. هستند افرادی که با وجود سعی و کوشش و تلاش­شان و حتی برخورداری از رفاه مادی آسایش فراوان شاد نیستند. چرا؟

  علت اساسی مشکلات امروزی انسان

  معتقدیم که علت اساسی مشکلات امروزی و ناشادی انسان، اعتقاد و باور قاطبه مردم دنیا بر این است که ثروت و شهرت و قدرت برای انسان شادی می­آفرینند.

  شاخص فردی و شادی

  می­توانیم این عوامل را در قالب یک رابطه یا فرمول که آنرا معادله شادی­سنجی می­نامیم بیان کرده و سعی کنیم، رابطه: H=J –F –E

  

  شاخص ملی شادی

  اگر تمام مردم یک کشور شادی خود را با معادله شادی­سنجی ارزیابی کنند، می­توان میزان شادی روزانه، ماهانه، سالانه یک کشور را تعیین و نتیجتاً در هر سال شاخص ملی شادی آن ملت را مشخص نمود. این شاخص عبارت است از جمع جبری میزان شادی سالانه تمام آحاد ملت تقسیم بر تعداد افراد.

  معتقدیم که دولت­ها باید برای بالا بردن شاخص ملی شادی بکوشند نه برای افزایش درآمد اقتصادی مردم. این رفتار با شیوه­های امروزی برنامه­ریزی اقتصادی که افزایش درآمد سرانه به اصطلاح بالا بردن تولید ناخالص ملی را هدف قرار می­دهد کاملاً متفاوت است. اگر دولت­ها چنین رویکردی را در پیش گیرند اولویتها دگرگون خواهند شد، یعنی به از بین بردن گرسنگی، سؤتغذیه، بی­خانمانی، پیامدهای زشت بیکاری و بیماریهایی نظیر سرطان، ایدز و غیره توجه بیشتری خواهند کرد. به نظر ما کیفیت زندگی یک جامعه به شاخص ملی شادی آن بستگی دارد. همچنین معتقدیم که برای مقایسه کیفیت و سلامتی زندگی ملتها، مقایسه شاخص ملی شادی بسیار واقعگرایانه­تر از مقایسه تولید ناخالص ملی یا مصرف سرانه انرژی و منابع طبیعی است.

  چکیده مراحل دستیابی به شادی

  قسمتی از راه دستیابی به شادی، عشق­ورزیدن و احترام گذاردن به انسانها، طبیعت و محیط­زیست و نیز ارج نهادن به همه موجودات است. این روش، زندگی متعادلی را ایجاب می­کند. باید سقفی برای آرزوهای خود قائل شویم، در مصرف آب و انرژی و سایر منابع طبیعی و ملی صرفه­جویی کنیم، وقت خود را تلف نکنیم و آلودگی محیط­زیست را کاهش دهیم. استمرار این روش در زندگی، برای ما و جامعه، شادی پایدار به ارمغان خواهد آورد. در اینجا چکیده مراحل پیشنهاد شده در این بحث برای دستیابی به شادی فردی و اجتماعی ارائه می­شود (برای استفاده قدرت تلقین، در بیان مطالب از ضمیر اول شخص مفرد استفاده می­کنیم):

  1. می­پذیرم که برای شاد بودن زندگی می­کنم و می­پذیرم که در زندگی شادمانی­هایی وجود دارند که از لذات جسمانی بسی عمیقترند.

  2. می­پذیرم که من خود به تنهائی مسئول شادی خود هستم و با نگرشی مناسب و جهد و کوشش فراوان می­توانم به آن دست یابم.

  3. می­پذیرم که شادی و سعادت عمیق را می­توان از راه محبت ورزیدن بی چشمداشت و خدمت بی­ریا به دست آورد.

  4. بسته به علایق و استعدادهایم، کمر به انجام مؤثرترین و مهم­ترین خدمتی می­بندم که می­توانم. وقتی برای کار یا حرفه­ای برنامه­ریزی می­کنم با کمال علاقه خود را برای خدمت مؤثرتر آماده کرده، مجسم می­کنم که در آن کار و حرفه کاملاًموفق هستم.

  5. می­پذیرم که نظام آفرینش بسیار سخاوتمند و کاملاً غنی است و کلیه نیازهای مرا با توجه به افکار و کوشش­هایم برآورده می­کند، پس من به هیچ کس نیاز ندارم. هیچ­گاه نگران معاش خود نیستم چون به خداوند توکل می­کنم. او به وسیله نظام آفرینشش زندگی مرا تأمین می­کند.

  6. در خدمتی که در پیش می­گیرم هرگز به ثروت، شهرت یا ثمره کارهایم نمی­اندیشم. فقط بی­چشمداشت و بی­ریا و در کمال عشق و محبت، خدمت می­کنم. اگر این خدمت ثروت و شهرتی برایم به همراه آورد هرگز به آن دل نمی­بندم، مغرور نمی­شوم و از آن برای خدمت مؤثرتر و بیشتر استفاده می­کنم.

  7. از همه دانش و توانایی­های خود برای برنامه­ریزی و اجرای کاری که می­خواهم انجام دهم استفاده می­کنم و نتیجه را هرچه باشد می­پذیرم و در همه حال راضی و تسلیم رضای خدا هستم.

  8. می­پذیرم آنچه برسر من می­آید و هر موقعیتی که در آن قرار دارم، نتیجه افکار، اعمال ، خواسته­ها و آرزوهای خود من در گذشته است که نظام آفرینش با کمال قدرت، عشق و محبت برایم فراهم کرده است.

  9. می­پذیرم که با توجه به هدف دراز مدت زندگی این بهترین موقعیت ممکن برای پیشرفت معنوی و بیشینه شدن شادی من در تمام عمر است.

  10. تنها به صفات نیک کسانی که ذهن مرا به خود مشغول می­کنند می­اندیشم. فهرستی از این صفات را آماده می­کنم تا هرگاه کاستی­های آنها به ذهنم خطور کردند بتوانم به آن رجوع کرده، نیکیهای آنها را ببینم. برای هر کس و هر چیزی که می­بینم یا به آن می­اندیشم طلب­ خیر می­کنم.

 

  اعتقاد و باور ما نقش بسیار مهمی را در شاد زیستن ما بازی می­کنند، بطوری که اگر کلیه جریانات، وقایع و حوادث زندگی را فرصت­هایی برای خدمت بی­ریا و انسان­ها و سایر موجوداتی را که در سر راه زندگیمان قرار می­گیرد برای ابراز محبت بی چشمداشت بدانیم، زندگی واقعاً شیرین و شادی­بخش می­شود. همیشه باید به دنبال فرصت­هایی برای خدمت باشیم و بدون هیاهو و چشمداشت و فقط به عنوان انجام وظیفه و در کمال تواضع و فروتنی و با محبت­ورزی کامل خدمت کنیم. با محبت­وزری بی­ریا از مواهب نظام آفرینش و شادی فراوان بهره­مند می­شویم:

  سوگندنامه مهندسی

  من،.............، با آگاهی کامل از نقش و تأثیر مهندسی در سازندگی و توسعه پایدار جهان، رفاه و آسایش انسان، حفظ جهان هستی از آلودگی­های زیست­محیطی و تأمین شادی پایدار و دراز مدت خود و دیگران، اینک که به عنوان مهندس خدمت خود را آغاز می­کنم به پروردگار جهان و انسان سوگند یاد می­کنم که:

  1. همواره در سراسر زندگی شغلی، حرفه­ای و اجتماعی خود بدین سوگند وفادار باشم.

  2. به انسان، به عنوان یک موجود صاحب خرد و شگفت­انگیزترین پدیده آفرینش بیندیشم، صدیق و واقع­بین بوده و به هیچ اقدامی که به انسان و انسانیت آسیب رساند مبادرت نورزم.

  3. دانش مهندسی و تجربه حرفه­ای خود را که میراث مشترک بشری است مغتنم دانسته و کوشش کنم تا آن را به روز نگه داشته در حد توان خود به گنجینه دانش و تجربیات سودمند بشری بیفزایم.

  4. ایران زادگاه من است که در آن زاده و پرورده شده­ام، کوشش خواهم کرد که دین خود را به سرزمینم، مردمانم، نیکانم و آیندگان ادا کنم.

  5. در طول زندگی حرفه­ای خود تلاش نمایم تا نقش مؤثری در توسعه پایدار کشورم داشته باشم.

  6. در حد توان به دانشگاه که مربی علمی و فنی من است و به کسانی که پس از من در این مکان مقدس بالنده خواهند شد خدمت نمایم.

  7. سرمایه­های هستی چون ماده، انرژی، محیط­زیست و نیروی کار را سرمایه­های تمام بشر دانسته، در حفظ، کاربرد درست و بهسازی آنها کوشش نمایم.

  8. در تمام فعالیت­های مهندسی خود صداقت، دقت، نظم، عدالت، سرعت­عمل، حفظ منافع اجتماع و حقوق دیگران را مراعات نمایم و سلامت، ایمنی و آینده انسانها را مدنظر داشته نسبت به آنان مهربان، دلسوز و متعهد باشم و همواره سود خویش را در منافع عام جستجو کنم، رشوه­خواری و سایر رذائل اخلاقی را طرد نموده وبرای زحمات خود ارزش مادی­ای در حد معقول و متعارف طلب کنم.

  9. در تمام کوشش­های مهندسی خود از دانش روز و آخرین یافته­های علمی و فنی آگاه شوم و آنها را با ابتکار، خلاقیت و نوآوری در طراحی، برنامه­ریزی و اجرا به کار بندم.

  10.در تمام کوشش­های مهندسی خود استانداردهای حرفه­ای را مراعات نموده و تنها در حیطه دانش و توانایی خود کار قبول کنم و تنها مدارکی را امضاء نمایم که به آنها احاطه فنی کامل دارم. در مواردی که منع قانونی و حق مالکیت اختصاصی وجود ندارد، دانش خود را آزادانه و به صورت رایگان منتشر نموده ودر اختیار دیگران قرار دهم.

  11.در انجام وظایف حرفه­ای محوله، فردی متعهد، مسئولیت­پذیر، مشارکت­پذیر و رازدار باشم.

  12.محیطی پراز محبت و صفا و عشق و علاقه به خدمتگزاری بی­ریا به مردم و وطنم را بوجود آورم و همکاران خود را بدون توجه به ملیت، نژاد، مذهب، جنسیت، سن و عقیده دوست بدارم و ارزش­های انسانی را در خود و در آنان پرورش دهم.

  13.در کوشش­های مهندسی خود همیشه فردی متواضع بوده، موفقیت­های بدست آمده را علاوه بر سعی و کوشش خود مرهون تلاش همکاران و نظام آفرینش دانسته و از آنان قدردانی و سپاسگزاری نمایم.

  14.در تمام کوشش­های مهندسی خود جویا و پذیرای نقد و اظهارنظر صادقانه همکاران بوده، خطاهای خود را اصلاح نمایم و برای همکاری گروهی و نقش دیگران ارزش قایل باشم و از لطمه زدن به حیثیت، شهرت، دارایی یا اشغال دیگران پرهیز کرده از اقدامات بدخواهانه برای آنان خودداری کنم.

  15.از کوشش­های فرهنگی و فعالیت­های اجتماعی که به منظور توسعه رفاه عمومی انجام می­گیرد استقبال نموده و در آنها شرکت نمایم.

  16.همکاران خود را تشویق به رعایت اصول اخلاق مهندسی و وجدان حرفه­ای نمایم.

 

  نام ­و ­نام­خانوادگی                                      امضاء                                              تاریخ

 

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


کد امنیتی را در کادر بنویسید >
::
دفعات مشاهده: 4858 بار   |   دفعات چاپ: 1402 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 376 بار   |   0 نظر
انجمن ایرانی اخلاق در علوم وفناوری Iranian Association for Ethics in Science and Technology
Persian site map - English site map - Created in 0.069 seconds with 958 queries by yektaweb 3505